خرید بک لینک
هوا اینجا حسابی خنک شده. گرمای بخاری و نور خورشید از همیشه دلچسب ترن. کنار خونواده بودن هنوز مثه روز اول رسیدنم شیرینه. با این که خیلی دلتنگ الف و خونه شدم اما میدونم تا آخر عمرم دلم برای این لحظه های ساده تنگ میشه. هنوز از سیکل مصاحبه-استرس در نیومدم. مصاحبه قبلی رو قبول شدم و الان آخرین مرحله که کالچر فیته در انتظارمه. باورم نمیشه با شغل رویاییم فقط چند قدم فاصله دارم. از ته دلم دوست دارم که آخرین مرحله رو هم خوب رد کنم. ولی خب مهم اینه که دوشنبه آخرین مصاحبه ست و بعدش میریم تهران، الف میاد، تهرانو فرسنگ میکنیم، میایم شهرما، بعد شهر الف،... . نمیخوام انکار کنم که نتیجه برم مهمه و اگه قبول بشم همه اینا ده برابر بیشتر بهم حال میده، اما میخوام آماده قبول کردن رد شدن باشم و اگه رد شدم هم به اندازه کافی لذت ببرم. بعد دو سال چند هفته کنار خونواده بودن با هیچی قابل معاوضه نیست. فعلا این چند روزو برای مصاحبه آماده میشم و هر چی شد شد.خوشحالم که بعد چند روز دست و دلم به نوشتن رفت. انگار تازه دارم از شلوغی آدما در میام و میتونم یه نفسی بکشم. خودمم کم برناممو شلوغ نکردم. باشگاه و کلاس شنا و خرید و غیره. کلی چیزای قشنگ گرفتم که ببرم. کلی کتاب، توت بگ، بوردگیم،... . دوست دارم روزای باقی مونده رو زندگی کنم. فقط همین.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: دوشنبه 14 اسفند 1402 ساعت: 17:49

حس میکنم رفتار تند نشون دادم با بابام و بخاطر این ناراحتم. خشممو از همه مردای سنتی روش خالی کردم و به نظرم رفتار سالمی نبود. حالا دارم اورتینکینگ میکنم و نمیتونم رو کارم تمرکز کنم. فردا آخرین مصاحبه ست و بخشی از استرس و ری اکشنام برمیگرده به اون. هرچند که توجیه مناسبی نیست. حالا میخوام یکی دو ساعتی رو آماده بشم برای مصاحبه. فردا هم روش تمرکز کنم بلکه به خوبی بگذره. حس شوق ندارم و این کمی منو میترسونه.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: دوشنبه 14 اسفند 1402 ساعت: 17:49

عمیقا دلم براش تنگ شده و ازین که کمتر از یه هفته دیگه میبینمش دل تو دلم نیست. ازین که دوباره با هم ولیعصرو قدم میزنیم ذوق دارم. امروز مصاحبه هم تموم میشه و خیالم راحت میشه. قرص پروپرانولول هم گذاشتم کنار دستم و دیدنش بهم استرس میده:)). احساسات این روزام خیلی گنگه و تمام احساسات درونم جریان داره. بعد مصاحبه تازه باید بشینم مکاشفه با خودم و دنیای اطرافم. نوشتن هم برام سخته. اما نیاز داشتم که یه سری کلمات رو بریزم بیرون از ذهنم.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: دوشنبه 14 اسفند 1402 ساعت: 17:49

دارم ناخونام رو لاک میزنم. بعد از کلی مدت. دو تا دلیل داره. یکی اینکه پیپر رو سابمیت کردم. هرچند که حس رضایتم بهش صفره اما اینکه از لیستم خط خورد خوشحالم و حس سبکی دارم. حس میکنم یجورایی به آخر این چهارسال رسیدم و این مزخرفترین پروژه به حداقل نتیجه رسید. دو اینکه فردا تو راهم و ناخونام از حمل چمدون کمتر آسیب میبینه. نمیدونم چقدر خوشحالم ازینکه دارم میرم. هر چقدر نزدیکتر میشم به روز پرواز احساساتم گیج کننده تر میشه. اما میتونم بگم یکی از حسایی که دارم خوشحالیه و همین کافیه.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: سه شنبه 24 بهمن 1402 ساعت: 0:44

همین الان ایمیل دعوت به مصاحبه از شرکت ایده الم گرفتم. یکم ناامید شده بودم و برای همین ذوق زده شدم ایمیلشو دیدم. استرس ماه های بعدی رو داشتم. از نامعلوم بودن اوضاع یکم واهمه داشتم. الانم دارم. اما انگار یه کورسوی امید زنده شد. یکم اشک ریختم از ذوق/ناراحتی. نذاشتم احساساتم تو خودم سرکوب بشه. الان حس سبکی دارم و خوشحالم :).

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: چهارشنبه 27 دی 1402 ساعت: 13:30

مصاحبه ای که کلی انتظارشو کشیده بودم، اونجور که میخواستم پیش نرفت. یه سوتی هم دادم حتی. اما تجربه خوبی بود. یه تلنگر که به خودم بیام و بیشتر آماده بشم. یکم غمگینم که بیشترین تلاشمو نذاشتم و میخوام امروز رو با این غم بگذرونم.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: چهارشنبه 27 دی 1402 ساعت: 13:30

- تقریبا نیمه شبه و آماده ام برای خواب. قبلش آخرین دورمو تو خونه زدم که مطمئن بشم همه چی سر جاشه. به جور وسواس گونه ای که بعضی وقتا نگرانم میکنه و برای ثابت کردن به خودم که چیز جدی ای نیست از عمد بهم میریزم یا دیر مرتب میکنم. بعد از چند روز ننوشتن خودمو مجبور میکنم که حداقل چند خطی بنویسم و سد کلمات رو بشکونم و بذارم این سیل منو با خودش همراه کنه. - روزای نیمه ارومی بود. که زندگی همین بالا و پایین رفتناست. ازون شام مهتاب خوندن با داریوش تا زیر پتو هق هق زدن. اما خوشحالیم اینه تو این قایق وسط اقیانوس کنارالف ام. دیروز برام یه دسته گل قشنگ خرید اونم وقتی که تو ذهنم ارزو میکردم با گل بیاد. امروزم چند روز قبل تولدم برام ساعت خریده بود که همون لحظه که پستچی اورد بازش کردم و سورپرایزش نصفه نیمه مونداما خیلی ذوق کردم. آخر هفته هم میریم یه شب تو یه قلعه و خیلی ذوقشو دارم.- اینستا رو دی اکتیو کردم. اکانت شخصیمو. برای چندماهی که ذهنم آروم بگیره و حجم اطلاعاتو کم کنم. سرعت زندگی رو کمتر کنم و عمقشو بیشتر. همین توجه بهش و تو مسیرش بودن برام مهمه حتی اگه پرفکت نباشه هم مهم نیست. ذهنم اونقدر ریتمش بالا رفته بود که نوشتنم هم نصفه ونیمه ست. اینم قراره بهتر بشه. امیدوارم.- چیزای زیادی دارم بنویسم. روزای بعد هم وقت برای نوشتن هست و عجله ای نیست:).

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: پنجشنبه 21 دی 1402 ساعت: 19:47

گفته بودم که یکی از هدفای امسالم اینه که شتاب زندگی رو کم کنم و در عوض عمقش رو زیاد. فکر میکنم یکی از این اضطرابای من ریشش همین تندیه، همین سرعته. ذهنم عذاب میکشه وقتی میخواد یه کار آروم انجام بده. پشت تلفن صبر کردن، پیاده روی و مخصوصا تو یه فضای باز ( منظره تکراری و بدون شلوغی)، کتاب خوندن، دراز کشیدن بدون چک کردن گوشی. برای همین تصمیم گرفتم منم رو بیارم به slow living. ببینم چیه و باید چیکارا بکنم. برای شروع سوشال مدیا رو محدود کردم. محیطم و برای مدیتیشن آماده کردم. دوست دارم غرق بشم تو معنای چیزها و هفقط به قصد زودتر تموم کردن سرسری ازشون رد نشم. برم کتاب آشپزی بخونم. سعی نکنم کارهای زیادی بکنم. نخوام تعداد رو زیاد کنم بلکه عمق و کیفیت رو بیشتر کنم. از مایندست مسابقه بیام بیرون. آهستگی و حوصله سر رفتگی رو در آغوش بگیرم. ببینم کی هستم و چی دوست دارم و از ته دل و بدون عجله بهشون بپردازم.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: پنجشنبه 21 دی 1402 ساعت: 19:47

امروز نسبتا آروم بود. صبح طبق معمول روزای قبل به سختی از تخت کنده شدم. چای زنجبلیمو برداشتم و مستقیم رفتم پای سیستم. متاسفانه فقط باید بنویسم و از این قسمت بدم میاد. کشش میدم. ذهنم میپره. به زور تمرکز میکنم و یه پاراگراف مینویسم و تکرار تا پاراگراف بعدی. امروز یکم تو یوتوب در مورد کتاب atomic habits سرچ کردم. یکم در مورد چینش خونه. یکم تغییر دکوراسیون دادم. خونه امن و مرتبه. تو عکسای قدیمی غرق شدم و خیلی از خاطرات مرور شد. تقریبا سه هفته دیگه تا رفتن به اون خونه مونده و از الان پر ذوق دارم میشم.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: پنجشنبه 21 دی 1402 ساعت: 19:47

- امروز هوای اصیل زمستونی این کشور رو حس میکردم. بادی که تقریبا منو از زمین میکند و قطرات بارونی که تو همه جهتا حرکت میکنن و از هر جهتی به صورتت میخورن. بله همین الان چک کردم و سرعت باد 40 کیلومتر بود.- اومدم کتابخونه. بعیده یه بار بیام اینجا و خودمو یه مسول کتابخونه ای که هز روز لباسای قشنگی رنگی میپوشه و خوشحال با بقیه معاشرت میکنه تصور نکرده باشم. حتی اگه مشول کتابخونه هم نباشم بودن اینجا حس خوبی بهم میده. معماریش عالیه. آهنگای کریسمسی گوش میدم و برای خودم جالبه که تو تاریکترین روزا داون نیستم. - تعطیلات رویایی تو ذهنم هم کمرنگ شده. مجبورم روی مقالم کار کنم. احتمالا فقط کمی ریلکستر کار کنم. یکشنبه میریم خونه ن و شب رو هم اونجا میخوابیم. سه شنبه هم م و س بعد از برگشتن از اسپانیا میان پیشمون. اما بازم به نظرم لذت بخشه.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: شنبه 9 دی 1402 ساعت: 12:12

شاید اون حسی که از مصاحبه گرفتم درست نبوده و احتمالا برمیگرده به همون اعتماد بنفس، یا هر دلیل دیگه ای. اما عجیب و جالبه که قبول شدم! اگر اشتباهی نشده باشه و آفر رو اشتباهی به اسم من ننوشته باشه و ازم پس نگیرن (بله اون خودتخریبگر درون همچنان خیلی فعاله)! بهرحال هرچیزی که بوده خوشحالم. سه ماه کارآموزی تابستون تو شرکتی که دوستش دارم و شانسمو برای کار بعدی خیلی بالاتر میبره. تازه میتونیم با الف بریم سرکار و برگردیم و این خیلی حس خوبیه^_^. داشتم به الف میگفتم که خیلی وقته اتفاق مثبتی رو تجربه نکردم. خیلی وقته که اینطوری تایید نشدم. اون لحظه که ایمیلو دیدم یه ذوقی تجربه کردم که خیلی وقت بود لمسش نکرده بودم. درکل حالم بهتره و با آرامش خاطر بیشتری به بقیه کارام میرسم.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: چهارشنبه 30 فروردين 1402 ساعت: 14:48

امسال اولین سال بود که تنهایی سالو تحویل می کنم. هیچ وقت فکرشم نمیکردم ممکنه انقدر تنها باشم. هر چند که از سه ساعت قبلش داشتیم تصویری صحبت میکردیم و بعدشم همینطور. اما تنهایی سفره هفت سین چیدن سخت بود اما بهرحال تلاش کردم که بچینم و یه یادگاری ازین روزا بمونه. تصمیم گرفتم امسال با آدما مهربونتر باشم. من پا پیش بذارم برای مهربونی، دیدن آدما، هدیه دادن بهشون و ... . البته هنوزم معتقدم اونی که دو سه بار کاری براش میکنی و جوابی نمیده باید کنار گذاشت ( در صورتی که بهونه موجهی نداشته باشه). خلاصه در صدر این لیست میخوام با خودم مهربون باشم. چون کاریه که کم انجام دادم و میخوام یاد بگیرم چطور قدر تلاش هامو بدونم و خودمو سرزنش نکنم. در عین این که تنبلی نکنم و مهربون بودنو بهونه ای نکنم برای تنبلی کردن و رخوت. خلاصه شایدم امسالم سال سختی باشه. اخرین سال دکترامه و باید سختیاشو بپذیرم. اما میدونم سالیه که پایان سختیای اینجوریه ^_^. پایان استرس ددلاین و مقاله و فشارای روحی کنارش.+ امیدوارم سال خیلی خوبی برای هممون باشه.

برچسب: نویسنده: آبتین نجفی تاريخ: جمعه 4 فروردين 1402 ساعت: 21:45

صفحه بندی